درباره ما

مقدمه

شیوه‌ای که جوامع از منابع آب و انرژی خود بهره‌برداری و آن‌ها را مدیریت می‌کنند بر زندگی و رفاه آن جامعه و پایداری آن منابع بسیار تأثیرگذار است. آب و انرژی دو منبع طبیعی اثرگذار بر اقتصاد، سیاست و جامعه است که پیوند تنگاتنگ و در‌هم‌تنیده‌ای با اقتصاد و جامعه دارد. اين دو منبع حياتي در ايران وضعيتي خاص دارند. آب در سرزمين نيمه‎خشک ايران، منبعي کم‎ياب و انرژي فراوان است. ارزش‌گذاري انرژي نيز فارغ از ملاحظات اقتصادي و پايداري انجام شده است. ترکيب اين دو عامل وضعيت خاصي براي منابع آب و انرژي کشور پديد آورده است که امروز خود را در «مسأله آب و انرژي» نشان مي‎دهد.
گرايش به مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضاي آب از اواخر دهه 1370 و اوايل دهه 1380 در وزارت نيرو آغاز شده بود. ماده 121 قانون برنامه سوم توسعه درباره صرفه‌جويي و منطقي کردن مصرف انرژي و حفاظت از محيط‌زيست که در ماده 20 برنامه چهارم توسعه تکرار شد، سند «راهبردهاي توسعه بلندمدت منابع آب کشور» که در تاريخ 27/7/1382 به تصويب هيئت دولت رسيد و هم‌چنين ماده 17 قانون برنامه چهارم توسعه آغازي بر توجه به مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضاي منابع آب در کشور بودند و ريشه داشتن گرايش به مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضا را نشان مي‌دهند، اما به دلايل مختلف از جمله کم‌توجهي به دانش‌هاي لازم براي پيشبرد مديريت توأمان عرضه و مصرف‌/تقاضا، مديريت مصرف آب و انرژي تا به امروز به تأخير افتاده است. اين تأخير که با تحولات جمعیتی، اجتماعی، اقتصادی و محیطزیستی ناشی از رویکرد حاکم بر توسعه کشور که آب‌بر و مبتني بر بهره‌برداري ارزان از منابع آب و انرژي است، وضعیت منابع آب و انرژی را به مرحله حساسي رسانده است. این شیوه‌ حکمرانی و مديريت آب و انرژی پی‌آمدهای زير را براي اين منابع داشته است.
  • شکل گرفتن ساختارها، زيرساخت‌ها، نگرش‌ها و رفتارهاي نامناسب در زمينه مصرف آب و انرژي
  • عدم موفقيت در ممانعت از بدمصرف شدن جامعه ايراني در بخش آب و انرژي
  • توجه ناکافي به ابعاد اجتماعي و غيرفني مديريت منابع آب و انرژي؛ و توسعه نيافتن دانش اجتماعي لازم براي مديريت پايدار اين منابع
کشور اکنون بعد از چند دهه سرمايه‌گذاري در زمينه ايجاد زيرساخت‎هاي توليد و توزيع منابع آب و انرژي براي شهروندان و فراهم‌کردن امکان توسعه اقتصادي، اجتماعي و سياسي بر مبناي اين منابع، ‌در شرايطي قرار گرفته که تداوم حيات اقتصادي، اجتماعي و محيط‌زيستي نيازمند مديريت مصرف و تقاضاي هر دو منبع است. گذار به دوراني که مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضا با اولويت مديريت مصرف/تقاضا در دستور کار باشد، نيازمند توليد دانش‌هاي مرتبط با اين دوران و جاري کردن ايده‌ها و راهکارهاي برآمده از آن در درون ستاد وزارت نيرو، زيرمجموعه‌هاي تابعه و کل ذينفعان حوزه آب و انرژي است. ذينفعان آب و انرژي نيز در واقع کل جمعيت کشور را در سطوح مختلف و با ميزان‌هاي متفاوت تأثيرگذاري بر سرنوشت اين منابع، در بر مي‎گيرند به گونه‌اي که هر ايراني مصرفکننده آب و انرژي بوده و بنابراين ذينفع و مخاطب صنعت آب و انرژي به شمار مي‌آيد.
کشور هم‌چنين نيازمند استفاده از کم‎هزينه‎ترين و درعين حال پايدارترين روش‌ها براي مديريت اين منابع حياتي است. دست يافتن به دانش اجتماعي مناسب براي حکمراني و مديريت پايدار منابع آب و انرژي در شرايطي که در گذشته به اين حوزه کم‌توجهي شده،‌ نيازمند ايجاد تشکيلات و ساختار سازماني مناسبي است که بيان‌کننده تأکيد بر ضرورت راه يافتن اين رويکرد در ساختار حکمراني و مديريت منابع آب و انرژي نيز باشد.
شرايط منابع آب و انرژي کشور اعمال اصلاحاتي در حکمراني و مديريت اين بخش را ضروري مي‌سازد که دانش علوم اجتماعي در بررسي وضع موجود و ترسيم راه اعمال اين اصلاحات، متناسب با مقتضيات دوران مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضا نقش مؤثري دارد. رويکرد نوين به منابع آب و انرژي، نگاه برآمده از علوم اجتماعي را به علوم فني و مهندسي مي‌افزايد و به ماهيت بين‌رشته‌اي و چندرشته‌اي حکمراني و مديريت منابع آب و انرژي اذعان مي‌کند. اين رويکرد مي‌پذيرد که آب و انرژي اگرچه واقعيت‌هاي فيزيکي هستند، اما توليد، توزيع و مصرف آن‌ها عميقاً با فرايندهاي انساني داراي ابعاد تاريخي، ‌جغرافيايي، اقتصادي، ‌اجتماعي، ‌رفتاري، فرهنگي و سياسي مرتبط است. اين رويکرد  با پيش‌فرض کميابي منابع آب و انرژي باور دارد که کميابي سبب رقابت و مناقشه براي دستيابي به منابع خواهد شد و همه پي‌آمدهاي مترتب بر رقابت براي منابع کمياب بر آب و انرژي نيز اعمال مي‌شود و در چنين شرايطي عامل انساني و نهادهاي اقتصادي و اجتماعي نقش تعيين‌کننده‌اي در پايدارسازي منابع آب و انرژي دارند.
رويکرد اجتماعي به حکمراني و مديريت منابع آب و انرژي مبتني بر اين پيش‌فرض است که دست يافتن به پايداري –و گذر از بدمصرفي- نيازمند مشارکت همه ذينفعان اين منابع و اعتماد متقابل آن‌ها به يکديگر است. دست يافتن به مشارکت و اعتماد نيز مستلزم گفت‌و‌گوي و مذاکره ميان همه ذينفعان است. توليد دانش اجتماعي مناسب با منابع آب و انرژي نيز از ملزومات اساسي هر گفت‌وگو، جلب مشارکت و اقدام براي پايدارسازي اين منابع است.
دانش علوم اجتماعي به معناي وسيع در چند دهه گذشته به نحوي بسط‌ يافته‌ که ظرفيت‌هاي لازم براي ورود به حوزه تحليل حکمراني و مديريت منابع آب وانرژي را يافته است. علوم اجتماعي اعم از تاريخ، حقوق، جامعه‌شناسي، اقتصاد،‌ علوم سياسي، سياست‌گذاري عمومي، ارتباطات و فرهنگ و علوم حکمراني و علوم ديني مرتبط با مباني فقهي حقوق آب و انرژي، ظرفيت‌هايي براي پرداختن به مسأله پايدارسازي توليد و مصرف منابع آب و انرژي ايجاد کرده‌اند. «مرکز امور اجتماعي منابع آب و انرژي» وزارت نيرو تأسيس مي‌شود تا در دوران ضرورت گذار از صرفاً مديريت عرضه و تأمين به مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضا، توليد و به‌کار بستن «علوم اجتماعي آب و انرژي» را تسهيل کرده، و در خدمت گذار از بدمصرفي به مصرف پايدار منابع آب و انرژي ايران قرار گيرد.
الزاماتي که سبب تأسيس «مرکز امور اجتماعي منابع آب و انرژي» در وزارت نيرو شده، روندي بين‌المللي نيز هست. سيطره يافتن گفتمان توسعه پايدار، تشخيص ضرورت گذار به مديريت مصرف/تقاضا و ارتباط وثيق توليد و مصرف آب و انرژي با مقولات اجتماعي مهمي نظير فقر، کيفيت زندگي، بهداشت و حتي مشروعيت و ثبات سياسي دولتها، توسعه و کاربرد علوم اجتماعي در عرصه آب و انرژي را سبب شده است.

چشم‌انداز مرکز

«مرکز امور اجتماعی منابع آب و انرژی» در افق 1400، چشم‌انداز مطلوب خود را چنین توصیف می‌کند: «دست يافتن دانش‌ علوم اجتماعی به جایگاهي تأثيرگذار در نظام سياست‌گذاري، حکمراني و مدیریت منابع آب و انرژی کشور.»
مرکز در قالب تفصيلي‌تر، به دنبال رسيدن به جايگاهي است که:
  • علوم اجتماعي آب و انرژي به جزء لاينفک نظام پشتيباني سياست‌گذاري و اجرا در حکمراني و مدیریت منابع آب و انرژی تبديل شود.
  • مرکز در اجتماعي شدن مسأله آب و انرژي و تغيير آن از مسأله‌اي صرفاً فني-بوروکراتيک به مسأله‌اي فني-اجتماعي نقش مؤثر ايفا کند.
  • مرکز در ارائه خدمات علمي و مشاوره اجرايي در حوزه‌هاي علوم اجتماعي به ستاد وزارت نيرو و زيرمجموعه‌هاي آن نقش مؤثري ايفا کند.
  • مرکز در تسهيل گفت‌وگو و تعامل ميان همه ذينفعان، اعتمادسازي ميان آن‌ها، و جلب مشارکت ايشان براي پايدارسازي منابع آب و انرژي نقش مؤثر ايفا کند.
مرکز در آشنا ساختن نيروي انساني ستاد وزارت نيرو و زيرمجموعه‌هاي تابعه با رويکرد فني-اجتماعي به حکمراني و مديريت منابع آب و انرژي نقش مؤثر ايفا کند.

مأموریت‌ مرکز

مرکز امور اجتماعي منابع آب و انرژي مأموريت دارد با کمک به توسعه تولید و کاربست دانش علوم اجتماعی آب و انرژي و ارائه تحلیل‌های علمي-سیاستی واقع‌بینانه، چندرشته‌ای و ميان‌رشته‌اي، کيفيت سياست‌گذاري، تصميم‌سازي، تصميم‌گيري و اجرا در وزارت نيرو، زيرمجموعه‌هاي تابعه و نظام سياست‌گذاري کشور را براي تحقق پايداري منابع آب و انرژي ارتقا دهد.

اهداف راهبردي

«مرکز امور اجتماعي منابع آب و انرژي» با ايفاي مأموريت خود، به دنبال تحقق اهداف زير است:
  • تسهيل گذار به مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضاي آب و انرژي
  • توسعه اعتماد و سرمايه اجتماعي در نظام حکمراني و مديريت منابع آب و انرژي
  • نهادينه کردن ملاحظه تأثير اجتماعي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي آب و انرژي در زندگي گروه‌هاي انساني
  • توسعه ظرفيت‌هاي انساني استفاده از علوم اجتماعي آب و انرژي در طراحي و کاربست سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي آب و انرژي
افزايش اثربخشي نظام اطلاع‌رساني و روابط عمومي آب و انرژي

اهداف اجرايي

مرکز برای تحقق اهداف خود، فعالیت‌های زیر را تعریف می‌کند. این فعالیت‌ها مجموعه فعالیت‌های مرکز در تولید و اثربخش کردن دانش علوم انسانی و ایجاد کنش‌های عملی در راستای تغییر شرایط حاکم بر حکمرانی آب و انرژی را شامل می‌شود. اهداف استراتژيک و فعاليت‌هاي ذيل هر هدف در اين مرکز به شرح زير مشخص شده است.
  1. تسهيل گذار به مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضاي آب و انرژي
  • انجام پژوهش‌های بنيادي، کاربردی و سیاست‌پژوهی در همه حوزه‌های علوم اجتماعی آب و انرژی
  • ايجاد بانک داده‌هاي مرتبط با علوم اجتماعی آب و انرژی در حوزه‌هاي مختلف و توسعه کاربرد تحليل آن‌ها در نظام سياست‌گذاري و تصميم‌گيري امور آب و انرژي
  • تبادل تجارب و دانش روز جهانی در حوزه علوم اجتماعي آب و انرژي از طريق ترجمه متون
  • تحليل الزامات اجتماعي تحقق مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضا
  • تحليل الزامات اجتماعي تحقق حکمراني و مديريت مبتني بر  همبسته آ‌ب‌، ‌انرژي، غذا، خاک و پسماند
  • مستندسازی دانش بومی و تاریخی مديريت آب و انرژي
  • توليد و انتشار یافته‌های سیاستی علوم اجتماعي آب و انرژي در قالب خلاصه‌ها، یادداشت‌ها و توصیه‌های سیاستی
  • راه‌اندازی پایگاه اينترنتي توسعه دانش علوم اجتماعی آب و انرژی
  • عمومي ساختن دانش علوم اجتماعی آب و انرژي
  • ارتقاي سطح اطلاع‌رساني و تعامل وزارت نيرو و زيرمجموعه‌هاي تابعه با جامعه بر محور کاربست يافته‌هاي علوم اجتماعي آب و انرژي
  1. توسعه اعتماد و سرمايه اجتماعي در نظام حکمراني و مديريت منابع آب و انرژي
  • ارتباط‌گيري گسترده با ذينفعان دو بخش آب و انرژي در همه سطوح از جمله شهروندان، سمن‌ها، نمايندگان مجلس شوراي اسلامي، تشکل‌هاي صنفي، انجمن‌هاي تخصصي، دستگاه‌هاي دولتي، شهرداري‌ها، کشاورزان، صنعتگران و ساير گروه‌ها، به منظور پيشبرد گفت‌وگوي اجتماعي بر محور پايدارسازي منابع آب و انرژي در گستره ملي
  • تلاش برای تصويب و پيشبرد دهه همکاری‌های ملی آب در سطح جامعه و تصميم‌گيرندگان
  • راه‌اندازي گفت‌و‌گوهاي ملي و محلي از طريق فعال کردن نهادهاي مدني و محلي
  • ايجاد شبکه‌هاي ارتباطات علمي و مديريتي بين وزارت نيرو و وزارتخانه‌هاي ديگر با محوريت علوم اجتماعي آب و انرژي
  • تسهيل همکاري وزارتخانه با نهادهاي دولتي ديگر و ذی‌نفعان و به منظور آماده شدن براي اعمال فرايند تغییر در فرایندها و بيشتر گفت‌و‌گویی شدن شیوه‌های تصیم‌گیری
  • کمک به گشودن درهاي تصميم‌گيري بر روي ذينفعان و تقويت مشارکت از طریق نشست‌های تعاملی و حضور سازمان‌یافته جامعه مدنی در فرایند تصمیم‌گیری
  • ایجاد شبکه‌ متخصصان «علوم اجتماعي منابع آب و انرژي»
  • ارتباط و همکاري با رسانه‌هاي تخصصي و اثربخش، نهادهای مدنی و شبکه‌های اجتماعی و فعال کردن ظرفیت بالقوه آن‌ها
  • تسهیل‌گری در شکل‌گیری همکاری و همبستگی بین نهادهاي دولتي با همديگر و با گروه‌های مختلف اجتماعی در سطح محلی و ملی در حوزه آب و انرژی
  1. نهادينه کردن ملاحظه تأثير اجتماعي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي آب و انرژي در زندگي گروه‌هاي انساني
  • توسعه استفاده مؤثر از ارزيابي تأثير اجتماعي در طراحي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي آب و انرژي
  • تهيه و اجرايي کردن مندرجات پيوست‌ اجتماعي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي آب و انرژي
  1. توسعه ظرفيت‌هاي انساني استفاده از علوم اجتماعي آب و انرژي در طراحي و کاربست سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي آب و انرژي
  • آشنا ساختن نیروی انسانی شاغل در وزارت نيرو و زيرمجموعه‌هاي تابعه با علوم اجتماعي آب و انرژي
  • ارائه آموزش به منظور ظرفيت‌سازي نيروي انساني متخصص در زمينه علوم اجتماعي آب و انرژي در مديريت آب و انرژي کشور
  1. افزايش اثربخشي نظام اطلاع‌رساني و روابط عمومي آب و انرژي
  • استفاده از علوم اجتماعي آب و انرژي براي مؤثر ساختن نظام ارتباطي وزارت نيرو و زيرمجموعه‌ها با عموم مردم
  • توسعه و تنوع‌بخشي به نظام و ابزارهاي ارتباطي وزارت نيرو با ذينفعان آب و انرژي
  • طراحي و اجراي برنامههاي ارتقاي سواد آب و انرژي

سازمان اجرایی مرکز

«مرکز امور اجتماعی منابع آب و انرژی» وزارت نیرو برای انجام مأموریت‌ها و ارائه خدمات خود در قالب ساختار سازماني از طریق سه گروه  زير عمل مي‌کند.
 

1- گروه سياست اجتماعي آب و انرژي

اين گروه متولي سازماندهي مطالعات و ارائه تحليل‌ها و گزارش‌هاي سياستي مؤثر بر حوزه اجتماعي و فرهنگي آب و انرژي با شرح وظايف زير است:
  1. همکاري در ارتقاي توليد و انتقال دانش علوم اجتماعي آب و انرژي (عمدتاً مرتبط با حوزه‌هاي جامعه‌شناسي، تاريخ، جغرافيا و ارتباطات اجتماعي)
  2. انجام مطالعات تحليل اجتماعي توليد، توزيع و مصرف آب و انرژي
  3. توسعه و ساماندهي نظام ارتباط‌گيري وزارت نيرو و سازمان‌هاي تابعه با همه ذينفعان مؤثر آب و انرژي
  4. مطالعه و تحليل تأثير سياست‌ها، برنامه و طرح‌هاي حوزه آب و انرژي بر نظام اجتماعي
  5. توسعه و مشارکت در اجرايي‌شدن راهکارهاي جلب مشارکت‌هاي ذينفعان در مديرت پايدارسازي منابع آب و انرژي
  6. مشارکت در ارتقاي سطح و کيفيت مديريت مصرف و تقاضاي منابع آب و انرژي
  7. توليد محتوا براي ارتقاي سواد آب و انرژي در گروه‌هاي اجتماعي مختلف
  8. برگزاري کارگاه‌هاي آموزشي و پژوهشي ارتقاي علوم اجتماعي آب و انرژي و کاربست آن
  9. توسعه سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي ارتقاي گفت‌وگوي اجتماعي فراگير با ذينفعان اجتماعي آب و انرژي
  10. همکاري در توليد دانش و اجرايي‌شدن راهبردهاي ارتقاي سطح کيفيت زندگي ذينفعان با توجه توأمان به ارزش‌هاي اجتماعي و محيط‌زيستي
  11. کمک به توسعه الگوهاي فرهنگي رفتار پايدار در حوزه مصرف آب و انرژي
  12. جلب مشارکت سازمان‌هاي دولتي و خصوصي در مديريت پايدارسازي منابع آب و انرژي از منظر «مسئوليت اجتماعي»
  13. توسعه ارتباطات با شبکه متخصصان علوم اجتماعي آب و انرژي
  14. همکاري با بخش‌هاي روابط عمومي و اطلاع‌رساني در حوزه آب و انرژي
  15. مشارکت در اجتماعي و عمومي‌کردن دانش آب و انرژي مؤثر بر بهينه‌سازي رفتارهاي مصرف آب و انرژي

2- گروه بررسي‌هاي اقتصاد اجتماعي آب و انرژي

منابع آب و انرژي ماهيت اقتصادي دارند و صنعت آب و انرژي نيز به مانند هر صنعت ديگري تابع ملاحظات اقتصادي ناشي از اقتصاد کلان، بنگاه‌داري، اصول تجارت و ساير مؤلفه‌هاي مرتبط با دانش اقتصاد است. سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌ها در صنعت آب و انرژي اما به غير از بعد اقتصادي، مشمول ملاحظات «اقتصاد اجتماعي» نيز هستند. «اقتصاد اجتماعي» رابطه ميان اقتصاد و رفتار اجتماعي را بررسي مي‌کند. مصرف آب و انرژي، رفتاري اجتماعي است و به شدت از اقتصاد آب و انرژي تأثير مي‌پذيرد. گروه «بررسي‌هاي اقتصاد اجتماعي آب و انرژي» وظايف زير را انجام مي‌دهد.
  1. مشارکت در توليد و انتقال دانش اقتصاد اجتماعي منابع آب و انرژي (عمدتاً مرتبط با حوزه‌هاي اقتصاد، اقتصاد اجتماعي و اقتصاد سياسي آب و انرژي)
  2. مطالعه و ارزيابي تأثيرات اجتماعي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي اقتصادي حوزه آب و انرژي
  3. توسعه و مشارکت در طراحي و اجراي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي اقتصادي مؤثر بر بهينه‌سازي رفتار مصرف آب و انرژي
  4. توسعه توليد و انتشار دانش اقتصاد اجتماعي در حوزه منابع آب و انرژي
  5. تحليل اقتصاد اجتماعي پايدارسازي حکمراني و مديريت منابع آب و انرژي
  6. مشارکت در طراحي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي اقتصادي مؤثر بر پايدارسازي مديريت منابع آب و انرژي
  7. ارزيابي اقتصاد سياسي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌ها در حوزه آب و انرژي
  8. برگزاري کارگاه‌هاي آموزشي و پژوهشي اقتصاد اجتماعي آب و انرژي و کاربست آن
  9. توسعه ارتباطات با شبکه متخصصان اقتصاد اجتماعي آب و انرژي
  10. مشارکت در اجتماعي و عمومي‌کردن دانش اقتصاد اجتماعي آب و انرژي

3- گروه بررسي‌هاي اجتماعي سياست و حکمراني آب و انرژي

مديريت و پايدارسازي منابع آب و انرژي عميقاً با دو مقوله سياست (Politics) و حکمراني (Governance) درگير است. مرکز امور اجتماعي منابع آب و انرژي نيز به هر دو مقوله مذکور که در زمره علوم غيرفني آب و انرژي است مي‌پردازد و وظايف زير را در دستور کار دارد.
  1. مشارکت در توليد و ارتقاي کاربست علوم حکمراني و سياست‌گذاري عمومي (Governance and Public Policy) در حوزه آب و انرژي (عمدتاً مرتبط با حوزه‌هاي سياست‌گذاري عمومي، علوم سياسي، حقوق و حکمراني محيط‌زيستي)
  2. شناسايي و آسيب‌شناسي نظام‌هاي حکمراني آب و انرژي در ايران
  3. مطالعات و کمک به اجراي يافته‌هاي علوم حکمراني در زمينه توسعه حکمراني مشارکتي و ارتقاي مشارکت ذينفعان در حکمراني و مديريت منابع آب و انرژي به منظور پايدارسازي اين منابع
  4. بررسي و ارزيابي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي حوزه آب و انرژي به منظور ارتقاي کيفيت حکمراني
  5. طراحي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي مناسب براي تسهيل گذار از دوران مديريت تأمين و عرضه آب و انرژي به دوران مديريت توأمان عرضه و مصرف/تقاضاي آب و انرژي به منظور پايدارسازي اين منابع
  6. توسعه استفاده از علوم سياست‌گذاري عمومي و حکمراني در طراحي سياست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌هاي حوزه آب و انرژي
  7. توسعه ارتباطات با شبکه متخصصان علوم حکمراني آب و انرژي
  8. مشارکت در اجتماعي و عمومي‌کردن دانش حکمراني در حوزه آب و انرژي